Katarzynki i andrzejki były kiedyś nocami wróżb matrymonialnych dla kawalerów i panien na wydaniu. Dziś katarzynki są prawie zapomniane, natomiast andrzejki nadal kojarzone z wróżbami, są formą zabawy zarówno dla dziewcząt, jak i chłopców. W klasach 0 – III mamy dość liczną gromadkę panien i kawalerów, ale jeszcze nie w wieku, w którym myśli się o zamążpójściu lub ożenku. Zawsze jednak można dobrze bawić się, gdy z dystansem podejdzie się do propozycji andrzejkowych wróżb. Tradycyjne wróżby andrzejkowe to lanie wosku przez dziurkę klucza i wychodzenie butów za próg. W tegorocznym zestawie  wróżb  nie pojawiły się, ale i tak wszyscy z wielkim przejęciem uczestniczyli w innych, zaproponowanych im podczas zabawy.

Wszyscy mogli rzucić grosikiem do miski z wodą, trafny rzut miał pomóc w spełnieniu pomyślanego życzenia, można było też zakręcić butelką na kole fortuny, posłuchać, co mówi o nas wybrany ulubiony kolor, jaka liczba przynosi nam szczęście. I, żeby andrzejkowej tradycji stało się zadość, było też szukanie bajkowego męża i bajkowej żony. Wylosowane serduszka z imieniem bajkowej postaci nie zawsze spełniały oczekiwania losujących, ale była to okazja do przypomnienia sobie tych postaci i ich charakterów, a  przed „ przyszłym mężem lub przyszłą żoną” takiej postaci zostało postawione zadanie, aby  popracować  nad jej charakterem, czyli wychować sobie żonę lub męża. Chyba tej zabawie towarzyszyło największe zaciekawienie i mnóstwo śmiechu. Wiele uśmiechu na twarzach wywołał też wspólny taniec do ulubionych utworów. Pląsy, śpiew i radość ze wspólnej zabawy towarzyszyła dzieciom od początku do końca andrzejkowego spotkania.

                                                                                                 Tekst i fot.: K. Stelmach