W kalendarzu znajduje się wiele świąt i uroczystych dni. Jedne z nich są znane większości społeczeństwa, podczas gdy inne należą do nietypowych i nie tak hucznie obchodzonych. O jednym z nich prawdopodobnie nie słyszeliście. 12 lutego obchodzimy Ogólnopolski Dzień Pisania Piórem. To święto mające na celu propagowanie odręcznego pisania wiecznym piórem. Data 12 luty odnosi się do opatentowania przez Lewisa Edsona Watermana pierwszego wiecznego pióra, które miało miejsce w 1884 roku w Nowym Jorku. Zanim to nastąpiło, ludzie pisali, posługując się stalówkami umieszczonymi w obsadach. Moczono je w kałamarzu, który był wypełniony atramentem. W ten sposób można było nanieść na kartkę papieru litery czy cyfry. Jeszcze za czasów naszych dziadków, w szkolnych ławkach znajdowały się specjalne otwory właśnie na kałamarze i zagłębienia na pióro. Obecnie mało kto używa pióra – już dawno wyparły je zwykłe długopisy lub cienkopisy, które są wygodniejsze, bo nie trzeba napełniać ich atramentem. Pióro jednak nadal ma renomę, ważne dokumenty zazwyczaj podpisuje się właśnie piórem.

Uczniowie klas I- III, którzy właśnie w tym dniu wraz ze swoimi wychowawczyniami wybrali się na wycieczkę do Muzeum COP w Stalowej Woli, gdzie mieli okazję uczestniczyć w warsztatach „Szkoła geniuszy”. Podczas zajęć sprawdzali swoje umiejętności pisania piórem ze stalówką i atramentem. Zadanie polegało na napisaniu  krótkiej wiadomości do bliskiej osoby i zaadresowaniu pocztówki. Jak to zwykle bywa jedni poradzili sobie z tym zadaniem bez większego problemu, a inni napotkali na trudności. Jednak wszyscy zgodnie orzekli, że dobrze było zmierzyć się z nowym wyzwaniem. Przed przystąpieniem do pracy dzieci mogły poćwiczyć pisanie rysikiem na specjalnych tabliczkach i z tym zadaniem wszyscy zdecydowanie lepiej sobie poradzili. Zajęcia odbyły się w dawnej sali lekcyjnej wyposażonej w ławki z otworami na kałamarze i wgłębieniami na pióra, tablicę i biurko nauczyciela. Prowadząca warsztaty opowiedziała dzieciom także o pozostałych sprzętach, w które wyposażone były izby szkolne w czasach ich dziadków, o metodach nauczania i stosowanych karach. Chętni… nie za karę mogli poklęczeć na worku wypełnionym grochem czy otrzymać raz dyscypliną po dłoni. Poznali także kultowy podręcznik do nauki czytania i pisania – Elementarz Mariana Falskiego, który pierwsze wydanie miał w 1910 roku. Ostatnia wersja ukazała się w 1974 roku, do której ilustracje wykonał Janusz Grabiański. Był najczęściej wydawany polskim elementarzem oraz najdłużej wydawaną pozycją tego typu na świecie. W trakcie wznowień przechodził  wiele zmian, był aktualizowany, Falski doskonalił książkę przez całe życie. Książka Falskiego była używana w szkołach  od 1910 do 1983 roku, więc na pewno zasłużyła na jej uhonorowanie.1 września 2005 roku otwarto Muzeum Elementarza prof. Mariana Falskiego w Kuźnicy Grabowskiej w woj. wielkopolskim.                                                                                                                        Po dużej dawce wiedzy przyszedł czas na zabawę. Wielu wrażeń dostarczyła dzieciom wizyta w Miasteczku dla dzieci. Przestrzeń miasteczka wypełnia kilka stanowisk: wnętrze kuchni, sklep spożywczy, strażnica miejska, przychodnia zdrowia, punkt pocztowy, więzienie, plac budowy oraz ścianki manipulacyjne. Miejsce umożliwia organizowanie różnych zabaw tematycznych, dzieci mogły wykazać się kreatywnością w realizowaniu wymyślonych na gorąco scenariuszy zabaw. Wyjazd dostarczył uczniom wielu wrażeń i wzbogacił ich wiedzę na temat historii polskiego szkolnictwa.

                                                                                                                                              Tekst i fot.: K. Stelmach